Skip Navigation
 

44. INCYDENTU NIE BYŁO

Z tajnych archiwów

Mowa Benjamina Franklina przed Kongresem USA w roku 1787

Gentelmeni, największe niebezpieczeństwo, któremu Stany Zjednoczone będą musiały się stanowczo przeciwstawić, to Żydzi.

W każdym kraju, w którym Żydzi się osiedlili w większej liczbie, obniżali stale przede wszystkim jego poziom moralny, rozbijali jego spoistość i solidarność kupiecką, odosabniali się i nigdy i nigdzie się nie asymilowali, religię chrześcijańską, na której dany naród się opierał, wyszydzali, starając się podkopać ja na każdym kroku i najwymyślniejszymi sposobami tworzyli stale naród w narodzie, państwo w państwie.

Jeżeli jednak zdarzało się, że zwracano na nich uwagę i w jaki bądź sposób im się przeciwstawiano, wtedy sięgali po wszelkie środki, by taki kraj zrujnować, jak to czynili w Hiszpanii i Portugalii.

Żydzi od siedemnastu wieków opłakują wygnanie swoje z Palestyny, którą nazywają swoja ojczyzną, Ale zapewniam was, gentelmeni, gdyby świat kulturalny zdecydował się oddać im Palestynę na własność, wtedy od razu znaleźliby tysiące powodów, by tam nie wracać.

Dlaczego? Ponieważ są wampirami, a wampiry nie mogą żyć z wampirów. Oni sami między sobą istnieć nie mogą. Oni muszą pasożytować na barkach chrześcijan i innych ludów, nie należących do rasy żydowskiej.

Jeżeli w przedłożonym tu projekcie konstytucji nie wyłączycie Żydów z granic Stanów Zjednoczonych, natenczas nie przeminą dwa stulecia a Żydzi napłyną tu tak masowo, że kraj ten opanują i pożrą. Jeśli wy ich nie wyłączycie natenczas potomkowie wasi będą tymi, którzy tam na polach w pocie czoła pracować będą w służbie Żydów, a Żydzi, tucząc się ich pracą, będą się rozpierali w kantorach i zacierali ręce z zadowolenia.

Ostrzegam was gentelmeni, jeżeli wy Żydów nie wyłączycie z ziem naszych po wsze czasy, wtedy dzieci waszych dzieci przeklinać będą pamięć waszą.

Żydzi są Azjatami, gentelmeni. Gdziekolwiek by się urodzili i przez ile bądź wieków pozostawali poza granicami Azji, nigdy się nie zmienią. Dusza ich jest i pozostanie zawsze wroga duszy Amerykanina, choćby i przez dziesięć i więcej generacji żyć mieli wśród nas.

Żydzi są Azjatami i wyrosną na największe niebezpieczeństwo tego kraju, gdybyśmy ich tu wpuścili. I dlatego należy ich ustawowo raz na zawsze z granic Stanów Zjednoczonych wyłączyć.

* * *

Niewątpliwie świadoma celu polityka żydowska i świadoma celu solidarność wewnętrzna ustroju żydostwa stanowi jego siłę i niebezpieczeństwo dla innych. Ale nie to jest jego siłą największą. SIŁĄ TĄ NIE JEST MÓZG, tylko organiczny, biologiczny instynkt pasożyta, jego podświadome zdolności rozkładcze. Instynkty te działają automatycznie w zetknięciu z elementami aryjskimi.

Że sprężynami wszystkich na świecie rewolucji społecznych byli Żydzi, celu swego świadomi, to jednak dokonać mogli tak sprawnie dzieła przewrotu i zniszczenia głównie dlatego, że mieli odpowiednio nastawiony aparat w cechach rasowych swych mas, zatruwających masy aryjskie.

Cóż stworzyło ten aparat? - Kultura, której wykładnikiem jest Talmud.

Kolejność wszędzie, gdzie się pojawili była ta sama. Od podkopywania poziomu moralnego ludności przez namowę do zbrodni, z której mogli korzystać jako paserzy; od stępienia ideałów przez zarażenie ludzi materialistycznym światopoglądem; od systematycznego niszczenia handlu do opanowania z jednaj strony lichwą, nieuczciwą konkurencją, oszustwem i korupcją bogactw i kapitałów krajowych – za ich zaś pomocą sprężyn życia państwowego, czyniąc sobie powolnymi potrzebujące grosza władze, wbrew woli ludności – a z drugiej do ostatecznej ruiny ludności na drodze rewolucji i rzucenia ich bezwładnej masy pod stopy żydowskie.

Wszędzie w tych procesach współdziałała zgodnie myśl polityczna żydowska, która uczyniła sobie znakomite narzędzie z masonerii, z żydowskim rasowym instynktem pasożyta.

Piotr Ponisz, SPRAWA ŻYDOWSKA W POLSCE – ze stanowiska narodowego i katolickiego

OSKAR SCHINDLER Z PIERWSZEJ RĘKI czyli jak go widzi żona Emilia

Oto książka zmieniająca spojrzenie na Oskara Schindlera., którego postawił na piedestale w swym filmie Steven Spielberg. Są to "Pamiętniki" żony Schindlera, Emilii, wydane właśnie po polsku w Chicago.

Zasługa to znanego tamtejszego dziennikarza Jana Fijora i oficyny edytorskiej "Kobieta". Polska wersja jest pierwszym tłumaczeniem "Pamiętników" na obcy język. Mówi się, że książka nie ukaże się po angielsku w Stanach, bowiem zburzyłaby mit stworzony przez film "Lista Schindlera"...

Chicagowski publicysta, Wojciech A. Wierzewski, zauważa: (...) "Pamiętniki zmieniają wizerunek Schindlera, którego przetworzono w ostatnich latach na prawdziwą ikonę Supersprawiedliwego, którego bałwochwalczy image utrwalił dla milionów hollywoodzki spec od awanturniczych filmów o dinozaurach i krwiożerczych rekinach – Steven Spielberg.

We wstępie do polskiej edycji "Pamiętników" czytamy, że w czasie pracy nad publikacją, różne środowiska wywierały na Emilię Schindler naciski, by porzuciła zamiar wydania wspomnień, gdyż ich lektura może doprowadzić do unicestwienia "bohaterskiego wizerunku męża". Krytykowano też stosunek Emilii Schindler do Spielberga, któremu zarzuca ona świadome manipulowanie faktami i przeinaczenia.

"Pamiętniki" to gotowy scenariusz filmowy, tylko, że ideologicznie zaprzeczający wszystkiemu, czym Spielberg indoktrynował widzów w swym obrazie. Pani Emilia opisuje swój mariaż z urodziwym plejboiem, który za jej posag z miejsca nabył luksusowy samochód, a resztę pieniędzy lekkomyślnie przepuścił.

W podobnie niechętnym Schindlerowi tonie utrzymane są jej wspomnienia z lat wojny, w tym "doraźne wizyty w pięknym Krakowie, gdzie jedyną przykrością były zdrady męża na prawo i lewo".

Cofając się w czasie, Emilia Schindler wspomina, że w 1935 r., w swoim żywiołowym zarzucaniu sieci na kobiety Oskar "złowił" agentkę hitlerowskiego wywiadu i za jej protekcją został wciągnięty do kontrwywiadu. Odtąd już w tym szpiegowskim tandemie służyli III Rzeszy, zwalczając przede wszystkim polski wywiad i tzw. dywersantów, często napadających na lokal w Morawskiej Ostrawie, w którym znajdowała się agentura.

Mieszkała tam z mężem również Emilia. Któregoś dnia, w scenie jak z sensacyjnego filmu, ostrzelała nawet "intruza", którym okazał się agent polskiego wywiadu.

Uwaga, Uwaga! Dzięki Schindlerowi – jak wynika z "Pamiętników" – zdobyto polski mundur wojskowy. Wysłany do skopiowania do Berlina i tam liczebnie powielony, posłużył później SS-manom w osławionym, prowokacyjnym ataku na radiostację w Gliwicach.

Czesi w końcu przyłapali Schindlera na szpiegowaniu. Dostał wyrok śmierci. Inwazja Hitlera uratowała mu życie.

W "Pamiętnikach" czytamy, że takimi to barwnymi aktami – przeważnie przemilczanymi przez film Spielberga – "przedsiębiorca" Oskar Schindler wkroczył do okupowanego Krakowa, gdzie kontynuował pracę dla wywiadu.

Na polecenie szefa siatki wywiadu, majora von Kohraba, wszedł w posiadanie krakowskiej fabryki wyrobów emaliowanych, bo tego wymagały interesy niemieckie. W transakcji pośredniczył Abraham Bankier, Żyd, od którego fabrykę kupiono. I to właśnie Bankier, a nie Schindler stawiał warunki, dotyczące zatrudnienia w fabryce "ludzi różnych religii".

Emilia Schindler kwestionuje więc całą historię nabycia fabryki w Krakowie, ukazaną w filmie, jako wielkoduszną inicjatywę Oskara, "aby Żydzi znaleźli tam schronienie, jako osoby szczególnie potrzebne rynkowi pracy Rzeszy". "Pamiętniki" zmieniają tym nie tylko rysy historii przedstawionej w "Liście Schindlera", ale także główne akcenty.

Na przykład, gdy idzie o przeniesienie fabryki z Krakowa do Brunnlitz w Czechach. Bo – jak pisze Emilia Schindler – chodziło przede wszystkim o to, by mąż nie został powołany do wojska na front wschodni, a nie o ratowanie Żydów... Legendarna "Lista" – ujawnia Emilia – układana była za plecami Schindlera, który nie miał zupełnie wpływu na umieszczone tam nazwiska. Robił to niejaki dr Goldman, który chętnie tę listę zmieniał, gdy ktoś pojawił się z "dobrym argumentem" w postaci brylantów lub złota.

(...) "Mój mąż nie orientował się w tych wszystkich manipulacjach" – kategorycznie stwierdza wdowa po Schindlerze.

Chicagowski "Dziennik Związkowy" stwierdził: "Oto wyłania się najbardziej wiarygodna wersja Listy Schindlera – najdalsza od propagandy serwowanej przez Spielberga w filmie. Prawda była taka, że nawet osobnicy tacy jak Oskar Schindler – hochsztapler i hulaka – pracujący w dodatku dla wywiadu III Rzeszy, pośrednio mogli się przysłużyć wielu ludziom, w tym także Żydom, dzięki zaistniałym paradoksom sytuacji wojennej, ale bynajmniej nie z własnej, świadomej inicjatywy.

Lista Schindlera jest zatem dziełem literackiej i filmowej fikcji i, jak to mówią Amerykanie, wishful thinking (czyli pobożnego życzenia). Realia wojny i prawda o uwikłanych w nią postaciach była zupełnie inna".

Wspomniany red. Wierzewski, komentując "Pamiętniki", pisze w konkluzji: "(...) Ludzie są tylko ludźmi kierującymi się najczęściej prozaicznymi i egoistycznymi motywami. Nadymanie ich do rozmiaru historycznych supermenów jest działaniem ryzykownym – grozi rozerwaniem się balonu na oczach tłumu, z wielkim hukiem Pod taką puentą tylko się podpisać.

Z. K. Rogowski; "Przekrój"; 18 V 97

* * *

Jak pisze pani Emilia to ostatnim wyczynem Oskara była jego ucieczakz kochanką do Niemiec a potem Izraela,i pozostawienie swej żony w Argentynie bez środków do życia.

REFERAT BERMANA, Sekretarza Stanu Rady Ministrów i Członka Biura Politycznego PPR, Członka Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej oraz Sekretarza Poalej-Syjon, wygłoszony w kwietniu 1946 r. na posiedzeniu egzekutywy Komitetu Żydowskiego.

Żydzi mają okazję do ujęcia w swoje ręce całości życia państwowego w Polsce i roztoczenie nad nim swojej kontroli. Nie pchając się na stanowiska reprezentacyjne. W ministerstwach i urzędach tworzyć tzw. drugi garnitur.

Przyjmować polskie nazwiska. Zatajać swoje żydowskie pochodzenie. Wytwarzać i szerzyć pośród społeczeństwa polskiego opinie i utwierdzać go w przekonaniu, że rządzą wysunięci na czoło Polacy, a żydzi nie odgrywają w państwie żadnej roli.

Celem urobienia opinii i światopoglądu narodu polskiego w pożądanym dla nas kierunku, w rękach naszych musi się znaleźć w pierwszym rzędzie propaganda z jej najważniejszymi działami: prasą, filmem i radiem. W wojsku obsadzić stanowiska polityczne, społeczne, gospodarcze, wywiad. Mocno utwierdzić się w gospodarce narodowej.

W ministerstwach na plan pierwszy przy obsadzeniu ich żydami wysuwać należy: Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Skarbu i Przemysłu oraz Handlu Zagranicznego i Sprawiedliwości. Z instytucji centralnych – centrale przemysłowe, banki państwowe, centrale handlowe, spółdzielczość. W ramach inicjatywy prywatnej w okresie przejściowym utrzymać silną pozycję w dziedzinie handlu. W partii zastosować podobną metodę – siedzieć za plecami Polaków lecz wszystkim kierować.

Osiedlanie się żydów powinno być przeprowadzane z pewnym planem i korzyścią dla społeczeństwa żydowskiego.

Moim zdaniem należy osiadać w większych skupiskach, jak Warszawa, Kraków, w Centrum życia gospodarczego i handlowego: Katowice, Wrocław, Szczecin, Gdańsk, Gdynia, Łódź, Bielsko. Należy również tworzyć typowe żydowskie ośrodki przemysłowe i rolnicze, głównie na ziemiach odzyskanych, nie poprzestając na Wałbrzychu i Rychbachu (obecnie Dzierżoniów). W tych ośrodkach możemy przygotować przyszłe nasze kadry w tych zawodach, z którymi byliśmy słabo obeznani.

Uznać antysemityzm za zbrodnię główną i tępić go na każdym kroku. Jeżeli stwierdzi się że jakiś Polak jest antysemitą, natychmiast go zlikwidować przy pomocy władz bezpieczeństwa lub bojówek PPR jako faszystę, nie wyjaśniając organom wykonawczym sedna sprawy.

Żydzi muszą pracować dla swojego zwycięstwa, pracując jednocześnie nad zwycięstwem i ugruntowaniem komunizmu w świecie, bo tylko wtedy i przy takim ustroju naród żydowski osiągnie najwyższą pomyślność i zabezpieczy sobie najsilniejszą pozycję.

Są małe widoki by doszło do wojny. Jeżeli Ameryka się zacznie szybko socjalizować, to drogą mniejszych i większych wstrząsów wewnętrznych i tam musi zapanować komunizm. Wtedy reakcja żydowska, która dziś trzyma z reakcją międzynarodową zdradzi ją i uzna że rację mieli Żydzi stojący po drugiej stronie barykady.

Podobny przypadek współdziałania Żydów całego świata wyznających dwie różne koncepcje ustrojowe – komunizm i kapitalizm – zaistniał w ostatniej wojnie. Dwa największe mocarstwa światowe kontrolowane przez Żydów i będące pod ich wielkim wpływem podały sobie ręce. Trud Żydów pracujących wokół Roosevelta doprowadził do tego że USA wspólnie z ZSRR wystąpiły do walki przeciw Europie Środkowej, gdzie była kolebka nowej idei, opartej na nienawiści do Żydów.

Zrobili to Żydzi gdyż wiedzieli, że w przypadku zwycięstwa Osi, a głównie Niemiec, które doskonale przejrzały plany polityki żydowskiej, niebezpieczeństwo rasizmu stanie się w USA faktem dokonanym i Żydzi znikną z powierzchni świata. Dlatego też Żydzi sowieccy dla tego celu poświęcili krew narodu rosyjskiego, a Żydzi amerykańscy zaangażowali swoje kapitały.

Należy się liczyć z dalszym napływem Żydów do Polski, ponieważ na terenie Rosji jest jeszcze dużo Żydów.

Przed wkroczeniem Niemców w poszczególnych miastach ZSRR było kilka skupisk Żydów polskich: Charków – 36200. Kijów – 17300. Moskwa – 53000. Leningrad – 61000. W zachodnich republikach – 184730. Żydzi skupieni w tych ośrodkach to przeważnie inteligencja żydowska i dawne kupiectwo.

Element ten jest obecnie szkolony w ZSRR. Są to kadry budowniczych nowej Polski demokratycznej. Zgodnie z założeniami polityki sowieckiej wobec Polski – tzn. projektem Politbiura, fachowcy ci obsadzać będą najważniejsze dziedziny życia w Polsce, a ogół Żydów będzie rozlokowany w głównych centrach kraju.

Stara polityka żydowska zawiodła, obecnie przyjęliśmy nową, zespalając cele narodu żydowskiego z polityką ZSRR. Podstawową zasadą tej polityki jest stworzenie aparatu rządzącego, złożonego z przedstawicieli ludności żydowskiej w Polsce. Każdy Żyd musi mieć świadomość, że ZSRR jest wielkim przyjacielem i protektorem narodu żydowskiego, że jakkolwiek liczba Żydów w stosunku do stanu przedwojennego uległa olbrzymiemu spadkowi, to jednak dzisiejsi Żydzi wykazują większą solidarność.

Każdy Żyd musi mieć wpojone to przekonanie, że obok niego działają wszyscy inni owiani tym samym duchem prowadzącym do wspólnego celu.

Kwestia żydowska jakiś czas będzie jeszcze zajmowała umysły Polaków, lecz ulegnie to zmianie na naszą korzyść, w wyniku przemieszania krwi, gdy zdołamy wychować choć dwa pokolenia polskie.

Według danych Komitetu Żydowskiego na terenie Śląska Górnego i Dolnego, jest obecnie ponad 45500 Żydów.

Około 15000 Żydów ma być zatrudnionych w osadnictwie. Powiat Rychbach i Nysa są dla tych celów przewidziane.

Akcja osadnicza finansowana jest z żydowskich funduszów zagranicznych i państwowych. Żydzi celowo tworzą nową choć chwilowo nieznaczną koncentrację elementu żydowskiego, kładąc podwalinę pod zawód rolnika i robotników przemysłowych. Jest to budowanie podłoża dla szerszych celów politycznych.
 
 
« powrót|drukuj