Skip Navigation
 

13. OD GILGAMESZA DO JOZUEGO

Abraham na wielbłądzie

Niemcy narobili hałasu w sprawie znalezienia grobowca Gilgamesza w Uruk. Gilgamesz był księciem Uruk, który sprowadził z Arabii Semitów NA WIELBŁĄDACH, przy pomocy których pobił Kisz i anektował miasto Akkad na brzegu Eufratu, skąd poprowadził drogę wielbłądzią do Damaszku w celu importu żelaza. W I poł. XVIII w. Hamurabi przebudował Akkad na BABILON wznosząc wielopiętrową Wieżę Babel.

Palestyna poza swym wyjątkowym położeniem między Azją a Afryką, oraz Morzem Śródziemnym a Czerwonym, posiadała jeszcze 2 atuty: najlepszą sól oraz miedź. Jerycho – najstarsze miasto świata – wyrosło na handlu solą palestyńską a Jerozolima była miejscem, gdzie przeładowywano towary śródziemnomorskie z wozów na wielbłądy i osły. Wielka miedź palestyńska była w ARABIE, 25 km na północ od Akaby, a w Egipcie ślady metalurgii miedzi występują już 7000 l. pne i wszystko wskazuje, że była to miedź z Synaju. Ta pierwotna eksploatacja miedzi skończyła się jednak wraz ze zjednoczeniem Egiptu, ok. r. 3100 pne. Eksploatacja miedzi była uwarunkowana LASEM, więc porębę zalesiano na bieżąco. Centralizm egipski sięgnął zaraz po tą żyłę złota, ale NIE ZALESIAŁ, toteż po intensywnej eksploatacji kopalnie opuszczono.

W takim stanie złoża te przetrwały do zajęcia tych terenów przez Nabatejczyków, których można kojarzyć z Amorytami Abrahama. Abraham pochodził z Ur, ale należał do semickich okupantów SUMERU. Ostatecznego podboju Sumeru dokonał Hamurabi, który posłużył się DROMADNICĄ z Półwyspu Arabskiego.

HAMURABI dokonał też podboju Kanaanu więc Amoryci Abrahama obsadzili drogę z Akaby do Sodomy nad Morzem Martwym a 12 lat później doszło do najazdu protegowanych przez Babilon Amorytów na Egipt, co nazywa się Podbojem Hyksoskim. Król egipski, w którego haremie była Sara, zwrócił się o pomoc do Hetytów, wobec czego królowie Babilonu i Mitanni zorganizowali wyprawę na zachód i pobili sprzymierzoną z Hetytami Syrię – co określa zburzone w r. 1759 pne przez Hamurabiego Mari nad Eufratem – ale nad Asi ponieśli klęskę, gdyż Hetyci zajęli Damaszek. Abraham udał się z poselstwem hołdowniczym do Damaszku, ale został zdegradowany, jednak jego potomek, Józef, został wezyrem hyksoskiego Egiptu.

Hyksosi, których w r. 1580 pne Egipcjanie i ŻYDZI wypędzili z Egiptu, powrócili do Araby i zabrali się do SADZENIA LASÓW na pustyni na sposób egipski, dzięki czemu sto lat później mogli uruchomić ponowną eksploatację miedzi.

HANDLOWE WŁADZTWO NA OCEANIE INDYJSKIM

Widziałem niejednokrotnie film o grobowcu wezyra królowej Hatszepsut. Ich grobowce zostały zniszczone przez Totmesa III, który nienawidził ciotki. Nie została skuta tylko wyprawa floty egipskiej do Puntu, gdyż byłby to afront dla ambasadora Indii w Tebach Stubramnych, oraz akt kopulowania Królowej przez Wezyra w jego grobowcu, co uważa się za karykaturę wykonaną na rozkaz Totmesa. - Jednak wezyr mógł sobie zażyczyć takiego Honoru a królowa mogła się zgodzić, co zostało oszczędzone jako karykatura.

Badanie przez Amerykanów brązów sumeryskich wykazało, że miedź pochodziła z Afryki Wschodniej, czyli że istniała żegluga z Sumeru do Afryki, wobec czego musiała też istnieć żegluga do Wysp Sundajskich po cynę. Żegluga ta skończyła się po podpisaniu przez hyksoskiego wezyra Egiptu Józefa konwencji z Pelopsem z Poznania na dostawy żelaza i stali śląskiej, co dawało Żydom w Suezie dużo lepszą pozycję handlową od Ur Chaldejskiego, którego nazwa pochodziła od technologicznego protektoratu Chaldiego i HALICZA, który był dystrybutorem stali kieleckiej. Umowa dawała Żydom prawo pływania do Pylos a Słowianom do Peluzjum k. Port Saidu, która to nazwa też pochodzi od Pylos, jak Pylos od Pylejmonidów poznańskich. Żydzi kupowali żelazo na wagę miedzi a sprzedawali je w Afryce, Azji i Ameryce Południowej na wagę Złota.

W ten sposób Ocean Indyjski stał się żydowski, co trwało do skłonienia Słowian przez faraona Jechnatona do zerwania konwencji z Suezem, za co dał Słowianom Tobruk, gdzie ci lokowali Serenę i poprowadzili drogę wozową do Czadu, gdzie kupowali za żelazo złoto Ghany i kość słoniową. Jasnowłosi Libijczycy byliby więc nie Grekami a Słowianami. Droga ta jest znaczona rysunkami wozów konnych jako szyldów: TU KUPUJEMY KOŚĆ SŁONIOWĄ.

Po podpisaniu konwencji słowiańsko-egipskiej Żydzi musieli się z Suezu wynosić. Napoleon chciał opanować Indie atakując Egipt a Niemcy budując Kolej Bagdadzką, która jako OWOCOWA brała finansowo Kanał Sueski, toteż – jak piszę w "Incydentu nie było" – Towarzystwo Kanału Sueskiego musiało DAĆ sto tysięcy funtów rabinowi Sarajewa za "nie wadzenie" Serbom w zamachu na Arcyksięcia, który panował nad sytuacją na Bałkanach.

To Słowianie wymyślili Wojnę Trojańską, gdyż chodziło o zniszczenie Troi na Złotym Rogu jako dystrybutora Żelaza Ryskiego, słowackiego i kieleckiego. Po zdobyciu Troi Indra z Kielc czy Krakowa dał jednak Kijów Parysowi.
 
 
« powrót|drukuj