Skip Navigation
 

43. HISTORIOZOFIA

Od Potopu, gdy Szwedzi zlikwidowali zapewniające Polsce wypłacalność Żelazo Gdańskie, Polska była postrzegana jako łup, w sprawie którego dogadywano się. Grała na tym Brandenburgia, która z ŁASKI Augustowi II stała się Królestwem Pruskim. Zabór przez Prusy austriackiego Śląska był najważniejszą aneksją terytorialną czasów nowożytnych, gdyż awansował Prusy do rangi mocarstwa, które już w II wojnie śląskiej wystąpiły jako protektor Turcji i Kijowa czyli też Rzeczpospolitej. Z tej racji nie uważam, aby kandydatura Czartoryskiego do tronu była czymś więcej niż listkiem figowym Katarzyny, lansującej swego kopulanta, który miał poparcie Berlina jako spełniający warunki likwidatora Polski. Był to król kontraktowy, który zapewniał podział Rzeczpospolitej wg maksymy Fryderyka Wielkiego SARMAJCĘ WYCISKA SIĘ JAK ORANŻĘ.

KONSTANTY ZAMIAST MIKOŁAJA to sprawa ważniejsza dla Rosjan niż dla nas. Ale nie chodziło tu o Konstantego, który na cara się nie nadawał. W r. 1825 – a więc 2 lata po oficjalnej śmierci Aleksandra I i powstaniu dekabrystów Bank Polski wybił monetę z napisem: CESARZ ALEKSANDER, KRÓL POLSKI, która została skonfiskowana przez armię rosyjską tak, że obywatelom dostało się tylko stokilkadziesiąt sztuk. Konstanty byłby jednak nie policmajstrem a zdobywcą, czyli NIE REAKCJONISTĄ jak Mikołaj Pałkin a jako zdobywca musiałby orientować się na płatników czyli burżuazję, co zaczął robić dopiero Aleksander II. Polscy historycy zwracali uwagę, że w XIX wieku Rosja zachowywała się tak, jakby była rządzona z Berlina, a najlepszymi sojusznikami Berlina byli kurlandczycy. To oni usunęli Aleksandra I i aresztowali Konstantego, żeby osadzić na tronie Mikołaja, który zabsurdalizował samowładztwo.

Paweł, Aleksander I i chyba Konstanty zdawali sobie sprawę ze złego wpływu kurlandczyków, co można było neutralizować Polakami. Sformułował to margrabia Wielopolski – że Rosja bez sojuszu z Polakami zginie – w co grał nieznoszący Rosjan, ale bojący się Niemców Dmowski. Polski ruch niepodleglościowy był jednak zbyt silnie uzależniony od Berlina aby powstanie styczniowe mogło wybuchnąć przypadkowo. Wojna krymska była wojną protektorów Turcji a powstanie styczniowe wygrali Prusacy dla wysadzenia Wielopolskiego, wyeliminowania z Niemiec Rosji i osamotnienia Francji.

Powiedzenie, że ROSJI NIE MOŻNA ZWYCIĘŻYĆ, ALE MOŻNA SKŁONIĆ JĄ DO SAMOBÓJSTWA przypisuję Clausewitzowi. Rosja popełniła samobójstwo wykupując na kongresie w Skierniewicach Dług Sułtański z ASEKURACJĄ kapitału historycznego Iliady z Troją Schliemanna a za nią zjadła Lawa-Balcerowicza Francja.

Carat nie mógł być obalony w r. 1905, ale jest paralela między powstaniem styczniowym 1863-4 a rewolucją 1905-7. Rewolucja ta była bardzo krwawa; carat był skompromitowany i walczono desperacko; na ziemiach polskich wyroków śmierci zapadło dużo więcej niż w powstaniu 1863-4. Rewolucja ta unaoczniła agonię Rosji, niczym Starożytnego Rzymu, ale carat przewyższył Rzym okrucieństwem. Po tej rewolucji zaczęto patrzeć na Rosję jako potencjalny łup, co starali się wygrać na swój sposób Piłsudski i Dmowski. Parwus-Frankiel z Mińska przekonał sztab Cesarski, że inteligencja rosyjska Czuszimy Romanowom NIE WYBACZY a Dmowski po aroganckiej odpowiedzi Dumy w 1908 r. skapitulował przed Żydami na Ukrainie.

Asz, którego przodek finansował powstanie styczniowe na Białorusi, przekonał mnie, że Dmowski był terrorystą irlandzkim. Nie bardzo w to wierzę, gdyż mój dziadek był terrorystą irlandzkim a trzymał się Paderewskiego. IRA wzięła się stąd, że Irlandka wyszła za mąż za hr Markowskiego z Kijowa i kilka lat jeździła po świecie na rosysjkim paszporcie a Paderewski był z Żyomierza.

W „Incydentu nie było” piszę, że Dmowski i Piłsudski jechali na jednym koniu, czym była technologia saletrzana Wierusz-Kowalskiego, umożliwiająca pełną mobilizację i nieograniczony ogień frontowy. Dmowski pojechał do Tokio, żeby sprzedać tą technologię Japończykom, ale Japończycy nie chcieli z nim gadać. Zrozumiał to, gdy spotkał NA ULICY Piłsudskiego, który zaprosił go na całonocną rozmowę, gdzie wymógł Słowo Honoru, że zdrajcy-Mościckiemu włos z głowy nie spadnie – bo to nie Mościcki zawdzięczał karierę Piłsudskiemu a odwrotnie. Z tej racji wojnę japońsko-rosyjską wywołał Piłsudski przez ambasadora japońskiego w Wiedniu.

Zarzuca się Piłsudskiemu, że dopuścił do klęski Denikina, ale Denikin OSZALAŁ po otrzymaniu od Greków Konstantynopola. Potem Piłsudskiego zaprosili rabini kijowscy, zmuszając Lenina do rozmów i narzucając mu Kaplankę, która go postrzeliła, co uruchomiło syfilis i otworzyło drogę Stalinowi.

Niewiadomski miał obowiązek zabić Mościckiego jako rekomendator Mościckiego, na co nie zgodził się Dmowski. Niewiadomski chciał więc zastrzelić Piłsudskiego, ale Dmowski wskazał Narutowicza jako masona, gdyż sam chciał zostać prezydentem licząc na dogadanie z Piłsudskim, jednak zeznanie Niewiadomskiego, że chciał zabić Piłsudskiego, poróżniło obu tuzów..

Narodowcy i postsocjaliści dążyli do autokracji, ale jeśli narodowcy mogli dojść do niej parlamentarnie to postsocjaliści musieli sięgnąć po oręż ZWYCIĘSKI. Narodowcy byli bardziej skorumpowani, gdyż Piłsudski przeprowadził legiony przez piekło i tępił korupcję a Paderewski zarzucał Dmowskiemu tolerowanie korupcji. Opinia UCZCIWEGO pomogła Piłsudskiemu, gdyż ulica opowiedziała się za nim a kolejarze rozkręcali tory przed eszelonami z Wielkopolski.

Nie jest prawdą, że narodowcy nie mieli programu, bo tylko oni go mieli, a piłsudczycy realizowali go z dziesięcioletnim opóźnieniem, za faszyzmem włoskim i niemieckim. Kontrowersyjna jest tu twarda waluta, która miała być keynesowską, ale tą zrealizował tylko hitlerowski czarodziej finansowy Hjalmar Schacht.

Piłsudski był łagodniejszym dyktatorem niż byłby nim Dmowski jako polski ducze. Dyktatura Dmowskiego byłaby jednak niebezpieczna wobec hitleryzmu, bo polska armia byłaby lepiej przygotowana a wojna bardziej krwawa, ale mogło to doprowadzić do kapitulacji przed Stalinem, co Piłsudski uważał za najgorsze. Piłsudski był przeciwnikiem etatyzmu, gdyż uważał, że etatyzm wciągnie Polskę w sojusz z Sowietami. Marzeniem nacjonalistów był antyniemiecki sojusz z Rosją, w co Piłsudski nie wierzył, mając do nich pretensje za wymuszenie granicy ryskiej, dobrej dla Rosji a nie Polski. Antyniemiecki sojusz rosyjsko-polski zrealizował dopiero Józef Beck, który instruował mego ojca, JAK ANEKTOWAĆ BERLIN. Ateusz Dmowski ze strachu przed bagnetami hitlerowskimi powiedział, JAK POLAK TO KATOLIK...

W „Incydentu nie było” piszę o Dokumencie Pana Rotmistrza, mówiącym o nabyciu przez generałów pruskich folwarku żydowskiego, który nazywał się Związkiem Sowieckim. Po wydaniu tej książki dowiedziałem się, że była to II część sprawy, gdyż wcześniej hrabia Moltke z Krzyżowej dostarczył Piłsudskiemu preliminarz umowy, wobec czego Marszałek starał się nie dopuścić do władzy Hitlera przez interwencję zbrojną, najpierw z Francją a potem Czechosłowacją, gdyż umowa ta była obliczona na bolszewizację Europy. Czechosłowacja, która miała najsilniejszą armię w Europie, poszła jednak na sojusz ze Stalinem, za co została zlikwidowana przez potęgi zachodnie. Ewa Braun, która miała urzędowego kopulanta, zachichotała na widok Chamberlaina: "żeby on wiedział, co się na tym tapczanie wyczyniało..."

Emerytowany przyjaciel Jana Pawła II pokazał Polakom zdjęcie patrzącej w obiektyw Ewy Braun nad trupem Hitlera – co jest ważne dla homoseksualnego haremu Boskiego Adolfa oraz niemieckiego komitetu NKWD jako Najwyższego Sądu SS na Hradczanie. Protektorem oby była Fraulina Rzeszy Emilia Schindler, której mąż był szoferem Fuehrera.
 
 
 
« powrót|drukuj