Skip Navigation
 

39. ZACHOD. WIATR I DMUCH SIEWIERA

Zbawienie Francji

Jerzy Besala. ZBAWIENIE FRANCJI ZNAD PORZECZKOWEGO ŹRÓDEŁKA, gazeta Magazyn, Nr 48, 30 XI 2000, s. 18-23

W rozdziale BIEDNA ANGLIA UPOKARZA BŁOGOSŁAWIONĄ FRANCJĘ, JB zastanawia się, jak to mogło być, że państwo o 4,5 milionach mieszkańców mogło gnębić przez wiek naród 20 milionowy? Jest to pytanie o genezę wojny stuletniej, ku temu warunki stworzył PROCES TEMPLARIUSZY.

Templariusze byli potęgą finansową, którzy – wbrew katolickiemu kodeksowi handlowemu Świętego Jakuba – pożyczali pieniądze na procent. W każdej komandorii templariuszy był urząd WEKSLARZA, który zajmował się sprawami finansowymi, co wg kodeksu ŚJ było przywilejem Żydów. Kodeks ŚJ tłumaczy, że ZŁOTO TO ŚLISKA I NIEBEZPIECZNA DLA DUSZY CHRZEŚCIJANINA RZECZ, A BÓG WYBACZY DZIECIOM SWOIM czyli Narodowi Wybranemu.

Wrogami kodeksu Świętego Jakuba byli Prawdzice, którzy posługiwali się bizantyjskim Kodeksem Świętego Mikołaja i byli dostarczycielami złota syberyjskiego. Po likwidacji zakonu we Francji templariusze ryscy podjęli plan wykupienia Francji przy pomocy lenna pieniężnego. Do tego potrzebna była wojna Francji z Anglią, za wywołanie której król angielski dostał 30 ton złota. Ponieważ feudałowie francuscy byli zadłużeni u templariuszy więc ci proponowali wykupienie skryptów przez uznanie praw dynastycznych Plantagenetów angielskich.

Było to kupczenie prawem lennym, w czym feudałowie francuscy celowali. Dla nich stworzono instytucję lenna pieniężnego, które polegało na płaceniu lennikowi przez seniora pensji. Ten honor francuski był drogi, a angielscy historycy nie mogą pojąć, SKĄD królowie niezbyt bogatej Anglii mieli pieniądze na wykupywanie bogatej Francji? Jest to taka zagadka, jak pytanie, skąd Kardyndał Richelieau miał pieniądze ma 300 TYSIĘCZNĄ ARMIĘ? ale miał je ze Sztabu Wojny Finansowej, który łupił Europę – pardon, Z WYJĄTKIEM HOLANDII.

Joanna d'Arc to PRZEKSZTAŁCENIE WOJNY FEUDALNEJ W LUDOWĄ. Trzeba pamiętać, że Brettigny powtórzyło się w postaci układu Troyes w r. 1420, w którym Burgundczycy, król Francji Karol Głupi i Stany Generalne uznały prawa do tronu francuskiego króla Anglii Henryka V. Układu tego nie uznał oczywiście delfin, jako następca Karola, i wspierający delfina Armaniacy, co partia Troyes obeszła ogłoszeniem delfina bękartem ze względu na prowadzenie się jego matki.

W tej sytuacji delfin musiał atakować, ale I bitwę przegrał a II Śledziowa była kompromitacją, wobec czego Anglicy przystąpili do oblężenia Orleanu, którego upadek pogrążał delfina, Walezjuszy i Armaniaków. Wtedy właśnie rajfur delfina, Gilles de Rais, sprowadził na dwór Joannę, która przejęła się ludową przepowiednią, że DZIEWICA Z LOTARYNGII URATUJE FRANCJĘ.

Ikonografia przedstawia Joannę jako blondynkę o pełnych policzkach i greckim nosie. Rajfur chciał podsunąć dziewczynę delfinowi, ale zainteresowała go charyzma i mistyka dziewczyny, więc zainscenizował publiczną audiencję dworską. Zestresowany delfin posadził na tronie swego pazia, ale Joanna nie dała się nabrać.

Rajfur mógł wnioskować, że jeśli angielscy chłopi bili od stu lat rycerzy francuskich, to czemuż nie pozwolić chłopom francuskim uratować Orlean i delfina? 10 tysięcy uzbrojonych w widły pójdzie przecież ZA NIĄ wszędzie, i wytłucze łuczników angielskich. Było to parę lat po Grunwaldzie, gdzie kilka tysięcy polskich chłopów wyrżnęło kwiat rycerstwa niemieckiego i zachodnioeuropejskiego.

W ten sposób rajfur został nie jakimś kościuszką, ale Wielkim Marszałkiem Francji. Stał się jednak zbyt potężny, więc po 10 latach wytoczono mu proces o pedofilię, w trakcie którego udowodniono mu wampiryzm na 300 dziewczynkach – jakoby przez rozprucie brzuszka po stosunku seksualnym. Był jednak urzędowym rajfurem królewskim, wobec czego część winy spada na uratowanego i wyniesionego przez Joannę Karola VII. My w naszej historii mamy topienie odalisek Augusta Mocnego, które rodziły córki.

Lazar Carnot utworzył armię REWOLUCYJNĄ, zwiększając armię francuską dziesięciokrotnie, i robiąc z niej BESTIĘ – co w wojnie stuletniej zrobił rajfur królewski, grając DAMĄ – ale do czasu gdy armia ta pobiła Anglików i zniszczyła zamki feudałów a kawalerię feudalną zastąpiła karna piechota chłopska.

Volter napisał paszkwil na Joannę, gdyż nienawidził feudalizmu francuskiego, który uważał za żydokrację, ale wyparł się autorstwa za pieniądze Katarzyny Wielkiej, która dostrzegła w tym atak na sojusz chłopstwa z monarchią.
 
 
« powrót|drukuj