Skip Navigation
 

Rok 600: Mapa Grzegorza Wlk

Rok 900: Bez Rekonkwisty Prawdziców

Rok 900: Z Rekonkwistą Prawdziców

Rok 1500: Bez Imperium Węgierskiego

Rok 1700: Bez Pokoju w Karłowicach

28. LECHIADA

SŁOWIAŃSZCZYZNA STAROŻYTNA I WCZESNOŚREDNIOWIECZNA – Antologia tekstów źródłowych; Gerard Labuda, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk & SORUS Poznań 1999, 280 ss; Wydano z pomocą finansową Urzędu Miejskiego w Poznaniu i Stoczni Szczecińskiej S.A.

Katastrofalny dla Bizancjum najazd Słowian na Bałkany w VI w. był skutkiem nie tyle wojen gockich Justyniana, co wojny wandalskiej Belizariusza – czego bez naszej narodowej Lechiady wyjaśnić się nie da. To że maleńka armia słowiańska ZAWALIŁA ŚWIAT RZYMSKI jest kazusem bizantyjskiej cenzury, która zakazała pisania o Wandalach, aby nie wywoływać paniki. Z tej racji szczegółowa relacja Prokopa z Cezarei o zdobyciu przez tą maleńką armię miasta Toperos nad Morzem Egejskim jest niekompletna, gdyż miasto było bronione przez regularną armię bizantyjską a Słowianie, po zdobyciu tej twierdzy, wymordowali 25 tysięcy mężczyzn – czego 2 tysiące desperatów dokonać nie mogło.

GL zaprzecza jakoby Toperos leżało nad morzem (s. 37), ale musiało tak być, gdyż owe 2 oddziały słowiańskie, które dopiero po walkach przystąpiły do oblężenia Toperos, były armią rozpoznawczą, która umożliwiła desant flocie wandalskiej, która zdobyła Toperos i dokonała rzezi. Wg mnie jest to rzymska nazwa ATHOS-u.

Wypędzeni przez Belizariusza z Kartaginy Moskwa i Rus dokonali najpierw podboju Ilirii zdobywając Singidunum, który przemianowali na BELGRAD, potem dokonali podboju Wysp Brytyjskich, zakładając tam Królestwo Murcji, aby potem powrócić nas Bałkany i zdobyć Athos, co było wstępem OBLĘŻENIA KONSTNTYNOPOLA. Dlatego właśnie w r. 550 przybyli na Śląsk starsi synowie Moskwy, Lech i Czech, żeby prosić sejm wandalski we Wrocławiu o pomoc przy oblężeniu Konstantynopola. Z Wrocławia odesłano braci do Legnicy, gdzie więc Dziadoszan wysłał armię pod Konstantynopol, co było fundacją LECHICKIEJ POLSKI.

Menander pisze o stosunkach w trójkącie Słowianie-Bizancjum-Awarowie. Konstantynopol został uwolniony w 558 r. przez I armię awarską w sile 60 tysięcy wojowników konnych, którzy przybyli z Azji Mniejszej przez most z galer. Moskwa wycofał się do Kosowa, ale armia bizantyjska ruszyła w górę Dunaju a Awarowie po przeprawieniu się przez Dunaj po moście z galer również poszli na zachód. Król Sklawinów Daurentios przyjął ultimatum awarskie ze śmiechem, ale kazał posłów torturować, w trakcie czego ci ujawnili, że pomiędzy armiami awarską a bizantyjską PŁYNIE FLOTA BIZANTYJSKA: Lech i Czech mieli kilka godzin na ewakuację Belgradu, a ponieważ Welina nie chciała o tym słyszeć to bracia zamordowali ją...

Na str. 40 GL odnosi ówczesną nazwę HUNOWIE do Kutrygurów, gdy byli to sprzymierzeni z Biznatyjczykami Awarowie, a nazwa Bułgarzy pochodziła od BELGRADU. VIDIVARI u Jordanesa (s. 50) to prawdopodobnie gdańskie Stegny.

W internecie toczy się dyskusja o Antach, którą zakończyłem informacją, że po zamordowaniu przez Awarów Mezomira sejm kijowski przywołał Lecha Afrykańskiego. Lech dał Awarom nadwołżańskim ziemie za Oskołem i Kalmiusem, co było nowym zagrożeniem Konstantynopola, który musiał oddać Antom twierdzę u ujścia Dniestru i uznać się trybutariuszem Kijowa, czego efektem jest marynistyczna ceramika pieńkowska.

Wg listu Międzynarodowego Instytutu Cywilizacji Słowian to w r. 2000 miała być opublikowana we Frankfurcie nad Menem mapa Polski z ROKIEM 565, ze stolicą w KALISZU i głównymi miastami Polski ze SMOLEŃSKIEM??? Odpisałem, że mapa jest poprawna, gdyż na mocy Pokoju w Adrianopolu w r. 568 cesarz dał Rusowi za ewakuację Bałkanów Włochy, które ten sprzedał zaraz Longobardom za naddunajską Bohemię dla Czecha, za co otrzymał od Lecha Smoleńsk. Mapa nie została jednak wydana, gdyż Niemcy zarzucili jej, że ziemie na południe do górnej Wisły i Odry były okupowane przez Awarów, którzy wyprawiali się tędy na Paryż – ale była to okupacja a nie aneksja. Właśnie na mocy rozejmu pod Paryżem Awarowie wycofali się za Ren, który w ten sposób stał się ZACHODNIĄ Granicą Imperium Lechickiego ze stolicą ze Wspaniałym Kaliszu.

Oblężenie przez Awarów, Słowian i Persów Konstantynopola Bizantyjczycy zażegnali OLBRZYMIM trybutem dla kagana. Na mocy traktatu beg awarski wyprawił się na Persów, ale poniósł klęskę pod Tyflisem i uznał się wasalem perskim. W r. 627 Awarzy properscy wygnali Awrów propolskich (Kubrata), ale po bitwie pod Vogatisburgiem (Norymbergą) Wyzymir rozgromił Persów, którzy stali się łupem arabskim, oraz anektował Chazarię z Taszkentem.

Jeśli idzie o Samona (s. 84) to był on naczelnikiem wiecu karynckiego w Wiedniu a klęska Dagoberta Wielkiego pod Vogatisburgiem jest zrozumiała jako rzucenie wszystkiego dla obrony Norymbergii. Dagobert chciał odpędzić od miasta czeską piechotę, zza której wyłoniła się polska jazda. Powodem tej wojny było mordowanie przez Bawarów Awarów Kubrata, zwanych od Belgradu Bułgarami (s. 95).

Einhard napisał, że Karol zmusił do płacenia trybutu wszystkie ludy między Renem a Wisłą i między Oceanem a Dunajem, mówiące prawie jednym językiem (s. 61). Karol walczył jednak z Wieletami w interesie Leszka III, który wojny z Wieletami się bał i się jej wstydził, ze względu na sejm i opinię publiczną, toteż wygodniej mu było posłużyć się Karolem, który był szachowany zbiegłym do Polski palatynem Bretanii, strażnikiem skarbu Merowingów w Mont-Sanit-Michel, Rolandem II, który bronił tego skarbca przy pomocy floty skandynawskiej.

Gdyby nie szczegółowy wykaz wschodniej granicy CELNEJ Karola z r. 805, na Łabie i Solawie, to Niemcy tłumaczyliby nam, że monarchia jego sięgała WISŁY. Roland był w GNIEŹNIE a Karol NAD WISŁĄ, więc wypada te dane odnosić do Szczecina, gdzie Roland I powinien być w r. 772 a Roland II w l. 786-789, zaś Karol był w Krakowie w r. 789, gdzie spotkał się z Leszkiem III i kalifem z Bagdadu. W r. 805 Karol zabronił sprzedawania Słowianom i Awarom broni, co było propagandą, ponieważ klingi do mieczy FRANKOŃSKICH były robione w Kursku, wobec czego Karol musiał uzyskać klingi z Damaszku, gdzie robiono je z żelaza INDYJSKIEGO.

Po wygnaniu przez Leszka III Turków z Afganistanu kalif dostarczał klingi Frankom, żeby ci atakowali Czechów, co miało uniemożliwić traktatowe odzyskanie przez Polaków Chazarii, która uznała w międzyczasie zwierzchność kalifa. Zapis Einharda o zabiciu w Czechach w r. 805 wojewody Lecha (s. 89) jest interpretowany, jako śmierć Leszka III Wyścigowego – którego Czesi zmieniają na Becha.

Einhard pisze też o wyprawie Franków na Serbów Łużyckich w r. 806, ale potem jest cisza, którą tłumaczę ZDRADĄ Einharda, który przeszedł na stronę Ludwika Pobożnego i został jego kanclerzem. Na rysunku w muzeum Conde w Chantilly/Giraudon Einhard uspakaja kanclerza karolowego podczas SIŁOWEJ koronacji Ludwika w krypcie Karolingów a Wymuszający tą koronację MIECZEM nie jest generałem frankońskim, ale OBCYM MONARCHĄ czyli Popielem Gnuśnym: http://www.wandaluzja.com/?p=p_118&sName=30.-polska-popielidow//.

Geograf Bawarski pisze o civitates czyli miastach, które należy rozumieć jako ośrodki opolne, czasem ufortyfikowane. Każde plemię miało kilkanaście opoli a plemiona łączyły się w ZWIĄZKI PLEMIENNE – jak Wieleci czy Obodrzyci, które to związki są wymieniane w Geografie jako POLITYCZNE, z podaniem ilości miast. Wielkim związkiem byli w Rzeszy Popielidów Goplanie, którzy mieli mieć aż 400 miast. Tą jednostkę polityczną wypada rozciągać na Pomorze Wschodnie, Wielkopolskę, Kujawy, Mazowsze, Polesie i prawobrzeżne Naddnieprze. Bużanie to dorzecze Bohu i Bugu, a wymienieni już przez Ptolemeusza Stradowianie to dolne Powołże. Trudniejsza sprawa jest z SITTICI jako krajem niezmierzonym, ale chodzi tu o Scytię ze stolicą w Rostowie nad Donem.

U GL brakuje Kroniki Miśnieńskiej z zapisem, że w r. 882 cesarz Karol Gruby ZNISZCZYŁ DAWNE KRÓLESTWO POLSKIE, co interpretuje się jako najazd Świętopełka z Moraw, kojarzony z narodową baśnią O Popielu, którego myszy zjadły. Był to Popiel II, uzurpator, który zajął miejsce Wisława Wyszowica, walczącego w r. 872 z Niemcami w Czechach. Synem tego Wisława był prawdopodobnie Walgierz z Tyńca, który – wyraźnie z inspiracji wielkomorawskiej – aresztował Wisława z Wiślicy, który miał prawa dynastyczne.

Najazd frankoński i wielkomorawski w r. 882 spowodował zajęcie Kijowa przez Rurykowiczów nowogrodzkich (s. 101), gdy nad Wisłą wyrosło władztwo wyniesionych przez Karola III Grubego Piastów a przez Świętopełka Doliwów. Był jeszcze IV ród, który walczył o spadek po Popielidach, Prawdzice, których Arabowie nazywali Dirami. O tych właśnie wydarzeniach mówi Księga Kosztownych Klejnotów ibn Rusta. GL datuje ją na l. 903-913, ale zaznacza, że Zdaniem niektórych badaczy to relacje jego opierają się na przekazach wcześniejszego pisarza arabskiego, z drugiej połowy IX w. (s. 117). Relacja Rusta o Słowianach odnosi się właśnie do lat 882-895.

Ibn Rust pisze, że naczelnik słowiański nazywa się SUBANGA czyli subak, a naczelnik naczelników SWJJT czyli witeź. Witeź jest królem, który posiada stadninę wierzchowców i doskonałe, mocne i cenne kolczugi. Miasto w którym mieszka nazywa się G-RWAB – czyli jakby gród waregów. W tym mieście odbywa się co miesiąc trzydniowy targ, na którym Słowianie zawierają umowy. Dalej czytamy, że wśród Słowian wyróżnia się plemię Rusów. Mieszkają oni na wyspie, którą można obejść w ciągu 3 dni, ale brzegi są tam tak grząskie, że można się utopić. Rusowie uważają się za panów; nie sieją tylko łupią sąsiadów i sprzedają ich w niewolę.

Ten fragment tak się spodobał niemieckim nazinalistom, że uznali Rusów za Skandynawów, co powtarza GL. Jest to jednak wskaźnik okupacji przez Rusów z Rygi Sambii w l. 882-902, która jest wyspą jeszcze u Adama z Bremy (s. 62). Od Sambii jako BALTII morze nazwano Bałtykiem.

W r. 569 Łotwa została zasiedlona przez Wandalów Afrykańskich Rusa spod Konstantynopola. Prawdzice, którzy prowadzili rekonkwistę przy pomocy złota syberyjskiego, monety arabskiej i tureckiej jazdy pancernej, wysłali Swewów i Rusów na Paryż, co zniszczyło Rzeszę Karolińską przez obalenie Karola III i wyniesienia Kapetyngów. Potem Prawdzice zhołdowali Piastów a w r. 902 Niemców, co umożliwiło im zwrócenie się przeciw Rusom, którzy zostali zmuszeni do załadowania się na okręty i przeniesienia na Wołgę, bo rzeki były wówczas skanalizowane – i stąd dane o historycznej bałtyzacji Łotwy.

GL pomija relację ibn Fadlana, który w l. 921-22 posłował z Bagdadu do księcia Bułgarów Kamskich, których Fadlan nazywa RUSAMI. Książę ten prosił kalifa o pomoc w ufortyfikowaniu Bułgara Wielkiego, na co Fadlan zapytał: Dlaczego prosisz kalifa o pieniądze skoro stać cię na taką warownię? – TAK odpowiedział Rus, ALE PIENIĄDZE KALIFA PRZYNIOSĄ MI BŁOGOSŁAWIEŃSTWO czyli niezależność od Prawdziców. Dogadali się, bo kalif przekazał sprawę budowy CYTADELI i murów obronnych Bułgara Chazarom, w jaki to sposób miasto zostało Kazaniem, co po arabsku twierdza.

GL datuje relację al Masudiego na I połowę X w. (s. 59), gdy Masudi przedstawia sytuację słowiańszczyzny po bitwie nad Regnicą w r. 955. Masudi piszę, że najważniejszym państwem słowiańskim jest Państwo AD-DIR – czyli Dirów, jak Arabowie nazywali Prawdziców.

Tych Dirów to identyfikowano z Piastami i Rurykowiczami, a ostatnio nawet z KRAKAMI krakowskimi (s. 60), ale chodzi tu o Rosję. Masudi pisze, że Państwo Dirów sąsiaduje z Państwem FIRAG czyli Pragą, co odnosi się do sytuacji, gdy po bitwie nad Regnicą Rurykowicze kijowscy złożyli hołd Bolesławowi Srogiemu.

Masudi pisze, że najbliższe tym państwom jest państwo TURK, czyli Węgry. Państwa te walczą z Frankami, Bizantyjczykami i Baszkirami "ze zmiennym szczęściem", co przedstawia sytuację od buntu Kazania w r. 922 do zdobycia go w r. 965 przez porucznika Bolesława Srogiego Światosława.

Wyprawa na Kazań doprowadziła do wojny z Chazarami, którą eksponowana przez GL Kronika Ruska przedstawia jako jednostronny tryumf Światosława – jakby możliwe było rozgromienie pod Sarkelem-Wołgogadem dwustutysięcznej konnej armii chazarskiej przez 10 czy 15 tysięcy kijowskiej piechoty? Po bitwie pod Sarkelem Światosław został wysłany przez Bolesława Srogiego na Konstantynopol, który miał oblegać z Bułgarami, ale dogadał się z Bizantyjczykami i zaatakował płynących w górę Dunaju flotyllę czeską ze Złotem Chazarów, za co Bolesław kazał zrobić z czaszki tego Pogromcy Chazarów i Bizantyjczyków puchar do wina.

Nestor, eksponując Porucznika Światosława, powtarza Widukinda, który opisując czyny Henryka Ptasznika na Połabiu pomija TYLKO, że była to wojna traktatowa, w której Henryk wspierał Prawdziców za ich pomoc w wojnie z Francją o Lotaryngię Wielką. Widukind pisze o zamordowaniu Wacława Świętego przez Bolesława Srogiego i o wojnie tegoż z królewięciem (s. 139), którym był wyraźnie witeź Tugumir, którego wasalem był król niemiecki Henryk Ptasznik – wobec czego królewiątko było CESARZEM. Była to wojna o Skarb Cześcibora w obecnym Koenigsteinie, który był wielki, gdyż rudawskie kopalnie srebra i elektronu były bogate.

Skarbcem tym Prawdzice zawładnęli po pokonaniu Bolesława, co Widukind wręcz parodiuje – jakby Tugumir był niemieckim agentem. Widukind, fałszując historię Słowian robił na Połabiu niemiecką rację stanu – że jakiś królik słowiański dał Niemcom ziemie DO ODRY.

Jeśli chodzi o utrapioną sprawę CZERWIENIA i Grodów Czerwieńskich, to sprawa ta łączy się logicznie z HORWATEM w źródłach arabskich, który Krakowem nie był. Ponieważ Horwatów było kilka, jak Przemyśli, to ten nad Dniestrem nazywano Czerwonym, od czerwca polskiego, skąd CZERWIEŃ, który był wyraźnie Zaleszczykami. Nazwa Zaleszczyki może zaś pochodzić od żalków pogrzebowych po zniszczeniu miasta przez Batu Chana. Żona Lenina była z Krupskich lubelskich, którzy starali się o tytuł książęcy jako potomkowie książąt CZERWIEŃSKICH, przenosząc ów Czerwień na lubelszczyznę, co było oszustwem carskiej kancelarii heraldycznej.

Lędzianie mieli prawo targowania w Konstantynopolu z jednodrzewek, czyli że żyli nad Dniestrem. Konstantyn Porfirogeneta używa wobec Kijowa nazwy SAMBATAS, którą GL kojarzy ze Swobodą (s. 225) – ale nazwa ta zdaje się pochodzić do Sambosa, którym powinien być słowiański król BOZ, który w r. 377 skapitulował w Kijowie przed Ostrogotami i Hunami, i został ukrzyżowany z 70 wojewodami.

************

Mapa Imperium Lechickie jest publikowana zawsze przez Anglików a przez innych sporadycznie.

Mapa II: Europa w 900 r. przedstawia stan polityczny po zniszczeniu przez cesarza Karola III Rzeszy Popielidów. Stolicą wyniesionych przez Karola III Piastów był jednak Szczecin.

Mapa III: Europa w 900 r. przedstawia stan po odebraniu przez Prawdziców Kapetyngom Lotaryngii Wielkiej.

Mapa IV: Europa w 1500 r. nie uwzględnia Imperium Węgierskiego. W r. 1470 Węgrzy odebrali Polsce Krym, do którego przyłączyli Moskwę i Powołże. W 1471 r. pobili też Polaków pod Wrocławiem, ale Turcy odzyskali w tym czasie Konstantynopol i Bałkany z Belgradem. W r. 1526 zdobyli też Krym i Powołże.

Mapa V nie uwzględnia Pokoju Karłowickiego, w którym Polska otrzymała ziemię między Karpatami Wschodnimi a Donem. Krym i Nadazowie zabrał Polsce Karol XII.
 
 
« powrót|drukuj